301 Moved Permanently

Moved Permanently

The document has moved here.

Yazı Detayı
05 Aralık 2019 - Perşembe 16:14 Bu yazı 209 kez okundu
 
TADI,TUZU YERİNDE TERTEMİZ GÜNLER (1)
Mehmet Ali BOZKURT
 
 

1981 Yılının Temmuz Ayı'nda bir Ramazan Günü suyu kuyuda,elektiriği yeni gelmiş Muğla'nın Kafaca,Çiftlik,Çırpı,Salihpaşalar,Bayır, Eski Karakuyu çemberinin ortasında kalan Merkez Tınaz Köyü'nde açtım gözlerimi dünyaya.

 

Halâ burnumda tüter orada yaşadığım güzel günler,nede olsa ilk oranın kuyu suyu değmiş bedenime,girmiş boğazımdan.İlk orada ağlamış,ilk orada gülmüşüm.İlk orada can bulmuşum.

 

Daha hafızam yeni yeni gelişirken babamın İmam olarak oraya geldiğini bilmez,kendi varolduğumuz köy sanardım.
Çünkü;insanlarının bana ve aileme gösterdiği yakınlığı ilgiyi başka bir ifadeyle anlatmam mümkün değildir.Ablalarımızın,ağabeylerimizin ellerinde büyüdük.Dünyaya geldiğim evin hemen altında isimlerini çocuk diliyle kendime yatkın olarak seslendiğim ve ifade ettiğim Hamid Dedem (Hamdi ÇINAR) ve Düş Anam (Gülayşe ÇINAR) ın evleri vardı.Fakat beni o kadar çok severlerdi ki;onların evini kendi evimiz sanardım.Bensiz boğazlarından lokma geçmezdi.Geçmezdi, çünkü hiç unutmam rahmetli Düş Anam ben kendi evimizde olsam da yaptığı yemeklerden küçük bakır çanakta kambur ve yaşlı olsa da bir çocuk sevgisiyle bir elinde baston,bir elinde kavurma etle yapılmış bulgur aşını bizim merdivenin başına kadar getirir ve bana nasip olduruşunun mutluluğuyla bir sarılır,öper ve sanki kuş gibi uçar evine giderdi.Unutamam o tadı halâ daha unutamam o insanlığın en saf ve duru halini unutamam.

 

Eşi Hamid Dedem de çok sever kahveden eve giderken illâki beni görmeden geçmezdi. Ekseriyetle de vakitli gidiyorsa mutlaka beni de götürürdü. Hele keklik vurup geldiğinde bırakması mümkün değildi. Yemek olana kadar dizinde oturtur, başındaki şapkasını çıkarır bir kendi kafama takartım büyük gelince hemen verirdim. Şapkanın içinde bir adam resmi görürdüm başı kasketli,tabi üretici ustanın ismi ve markası olduğunu bilmez ve hep merak ederdim. Yıllar sonra okuyup yazmayı öğrendiğimde bir büyüğümün şapkasının içinde de görmüştüm ve o anlar aklıma gelmişti. Hayati BAŞEĞMEZ yazıyordu.Taşlar yerine oturmuştu.Hamid Dedemin kendi ismi değilmiş. Hele bir de Yeşil Yakası lacivert kürklü parkası vardı. Yemeği yedikten sonra sobanın yanına beni yatırıp üstüme de onu örter ve herkese "çocuk uyusun sesinizi çıkarmayın" diye tembihlerdi.Üzerimde bir koruyucu sevgi zırhı hissederdim. Hamid Dedemin ve Düş Anamın oğlu Süleyman Amcam, eşi Hülya Teyzem onların çocukları Ayşe Ablam ve Hamdi Ağabeyim vardı. Sağolsunlar onların hepsinin de bu güzelliklerin içinde çok büyük payları vardı.Şimdi Hamid Dedem ve Düş Anam rahmetli oldular. Her yeşil parkalı birini görsem, her keklik muhabbeti duysam Hamid Dedem, her Bulgur Aşı yediğimde ve Tınaz muhabbeti açıldığında Düş Anam aklıma gelirler ve dua ederim onlara şuan olduğu gibi.Haklarını ödeyemem. Allah ikisini de Cennetiyle ödüllendirsin inşallah.Süleyman Amcam, Hülya Teyzem ve Ayşe Ablama da saygılarım sonsuzdur. Allah hepsine sağlıklı ve uzun ömürler versin inşallah.

 

Hamdi ağabeyimi ayrı tutuyorum. Çünkü; onun da ben işine yarıyor yavuklusuna mektup veya onu ne zaman nerede beklediğinin haberini veriyordum.Nasıl yapmazdım. Beni omzunda gezdirirdi adam ve ilk defa ıslık çalmayı da bana o öğretmişti.Allah ondan da ayrıca razı olsun ve ailesiyle beraber mutlu ve uzun bir ömür nasip etsin inşallah.

 

Başkaydın ve son nefesime kadar da hep başka olacaksın varolduğum insanıyla doğasıyla en güzel şekilde yaşadığım köyüm Tınaz.
Şimdi Kömür Ocağı oldu ama halâ orası benim köyüm.

 

Velhasılı iyiyi de kötüyü de unutmamak lazım.Ahde Vefa'yı yaşatmak adına,varolduğum günden itibaren üzerimde emeği olan herkese burada değinecek,sizlerle paylaşacak belkide sizin de çocukluğunuza dönmenizi ve kendi güzel hatıralarınızı hatırladıkça da gülümseyişinize sebep olacağım.

 

Bundan sonraki yazımın başrollerindeki önemli şahsiyetler,Topalların Mehmet Amcam (Mehmet TOPAL) eşi Feriştah Yengem ve oğulları Hüsamettin Ağabeyim.

Bugünlerde hiç tat tuz yok.Kaçan keyfimi, geçmişimdeki güzel günlerle tatlandırmayı deneyeceğim.

Esenlikler dilerim.

Mehmet Ali BOZKURT / 05.12.2019

 
Etiketler: TADI,TUZU, YERİNDE, TERTEMİZ, GÜNLER, (1),
Yorumlar
Ankara
Rüzgarlı
Güncelleme: 07.04.2020
Bugün
- 13°
Çarşamba
- 14°
Perşembe
- 16°
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı